Yazarlar yazdıkları şeylere pek o kadar benzemek zorunda değiller. Ama bunu başaran kimi yazarların temsil ettikleri çok özel bir yazın tipini bir “tür”, bir “janr” olarak ayırt etmek gerekir: “Meczup edebiyatı”…

Bu edebiyat “delirmişlerin”, depresyonun ivmesiyle intihara sürüklenen Virginia Woolf’un, çılgınca akan söz ritimlerinin mucidi Von Kleist’ın, talihsiz Hölderlin’in deha-delilik karışımı edebiyatı değil. Sokaktan, kahvelerden ve meyhanelerden tanıdığımız, son derecede “samimi” (birilerine ‘açılmak’ onların yaşam biçimidir neredeyse), ortaya düşen her konuda olduğu kadar, kimsenin sorun olarak algılamadığı alanlarda da tuhaf, çoğumuza gülünç gelen çözümler üretip durmayı bir meslek haline getiren, bu fikirlerini yayımlatmak uğruna matbaa matbaa dolaşarak ellerinde avuçlarında ne varsa yatıran şu tanıdıklardan bahsediyorum. Meczup bir yazarı ayırt eden, öncelikle onun dünyada düşünülmesi mümkün olan her konuyla ilgilenmesi ve buna tekabül eden engin bilgisizliğidir. Kurmaca edebiyata pek yakın değildir bu yazarlar -roman, şiir, öykü yazsalar da esas alanları yeryüzünün algılayabildikleri bütün sorunlarına “derin” çözümler getiren teorik, “fikrî” yazılardır. Ağır teorik, kutsal, peygamberce… Her konuda yazabilirler, ama bir “aydın” gibi görünmeyi de genellikle istemezler. Burada bu çok özel ruh haline değineceğim.

Seyr-ü Sefer’de gördüğüm ve Birikim arşivlerinde bulunan bu Ulus Baker yazısını tarif edilen halet-i ruhiyeyi anlamak isteyen herkese tavsiye ederim.

Benzer Yazılar / Similar Posts:

• Lanetliler: Grotesk Öyküler
• 20 yıl öncesinden bir roman: Koku
• Türk İşaret Dilinde Zaman ve Mekan
• Edebiyat nörofarmakoloji ilişkisi; Huxley; Ritalin; Foucault; Bourdieu
• Galatea 2.2: Bir Roman
• Muhteviyat: Okumak İçin
• Bizim Tarih-Lenk Niçin Aksıyor?
• Syntactic Sugar ve Operator Overloading: Şeker mi eroin mi?
• Nils M. Holm’un Bilgisayar Kitapları – Tam Metin – PDF
• Zaman suçları – Los Cronocrímenes – Timecrimes