Yurtdışında gayet rahat, güzel, konforlu akademik bir ortamda çalışmakta olan bir felsefeci neden anavatana dönmek ister? Niyetinin ardındaki gerekçeleri eğlenceli ve çarpıcı bir dille anlatmış Murat Baç. Döneceğim demiş ve şu anda kendi ülkesinde çalışmaya, bir şeyler başarmak, bir fark yaratmak için çaba sarf etmeye devam ediyor. Dikkatimi çeken kısımlar (vurgular bana ait):

… Ama şu anda özlediklerim benim için daha belirleyici: Birileriyle oturup iki kelime anlamlı ve derinlikli muhabbet yapmak, etrafımda az da olsa aşk görmek, aşırı nezaket ve aşırı duyarsızlığın bir araya gelmediği bir toplum, yaşamlarındaki temel tutku kalitesiz fast-food tüketip çılgınca kilo vermek olmayan insanlar…

İlk soruyu yanıtlarken Kuzey Amerika?da yaşamaktan duyduğum rahatsızlıklardan sözetmiştim. Bu rahatsızlıkları benim ODTÜ deneyimim ışığında değerlendirmek daha anlamlı ve açıklayıcı olabilir. Aslında sorunuzu şöyle tersine çevirmek de olası: ?ODTÜ?lü olmanın orada ‘dezavantajlarını’ yaşadın mı?? Buna, çarpık bir şekilde, evet yanıtı verilebilir. Günümüz dünyasının çağdaş insana açıktan veya üstü örtülü bir şekilde vaat ettiği şeylerden biri “Ne kadar kafayı yormazsan o kadar süper vakit geçirirsin”. Tabii Kuzey Amerika coğrafyasında, ?Felsefe bir kariyer değildir; insanı ve hatta dünyayı ciddi bir şekilde değiştirebilir? veya ?Ben McDonald?s?tan içeri adımımı atmam? gibi laflar dediğinizde, bırakın sıradan insanı akademisyen arkadaşlarınızın çoğunun hayata bakışınıza ve söylediklerinize sempati duymadığı bir ortamda doğal olarak popüler bir şahıs olamıyorsunuz, ve o dediğim anlamda da süper-vakit-geçirme şansınız epeyce azalıyor. Benim yaşama ve dünyaya bakışım önemli bir oranda ODTÜ geçmişimin bir sonucu. Bu yaklaşım yaşamımı daha “eğlenceli” bir hale getirmiyor ama ben halimden ziyadesiyle memnunum.

Burada ise felsefe insanlar için yanlızca kariyerler içinde bir kariyer, iyi ya da kötü hiçbir özelliği yok. O yüzden akademi dışında insanlarla tanıştığımda ilk sorularından biri ?Okey, peki boş vakitlerinde nasıl eğlenirsin?? oluyor. ?Eğlence? kilit sözcük burada, toplumu homojenleştiren unsur…

Verdiği bağlantı için Memduh‘a teşekkürler.

Benzer Yazılar / Similar Posts:

• Sendika: Ben bilmem beyim bilir
• IRC ne zaman işe yarar? #fazlamesai
• Biten Kitaplar: Mind Time – The Temporal Factor in Consciousness
• Aksanlı e harflerini basmak için ipuçları
• Vikipedi’de Hannah Arendt; havada Lisa Ekdahl tınıları; Ravensburger’den Pueblo
• Evliliğinizin Uzun Sürmesini İstiyorsanız Gülümseyin
• Türkçe ve dilbilim üstüne yazan amatörler çoğaldıkça | Japonlar süper insanlar mıdır?
• Çevrecilere bir soru: Toyota Land Cruiser mı daha çok kaynak tüketir yoksa evcil köpeğiniz mi?
• Daha sağlıklı bir yaşam ve zihin için…
• Kızılderililer: İlk Kovboylar